14 Nisan 2015 Salı

Dram Kültürü Keyfi @KAFAMIZDA

Efenim,

Malumunuz bizim gençliğimiz, akranlar falan filan istediğimiz mesleği yapmaya pek elverişli yetiştirilmemiş bir neslin temsiliyiz. Dolayısıyla eve para gelsin de ne şekilde gelirse gelsin mantığının kurbanları olarak bir söz hakkımız var diye düşünüyordum. VERMEDİLER ! Onu da çaldı cibilliyetsizler. Herkes mi aynı şeyden şikayetçi olur demeyin. Vallahi oluyor.

Şunu dene bunu dene derken, şöyle olsa böyle olsa diye düşünürken anaaaa bi baktım yaş 27 oldu. Hoş yani boşa gitmiş bir süreç sayılmaz. 25 yaşımdan beri Halkla İlişkiler sektöründe çalışıyorum ve Orta Düzey Yönetici pozisyonundayım (ihihihih) Ammaaaa vellaakkiiinn bu kafa, kalbe her zaman Reklam Aşkı üzerine kan pompalattırıyor. Her bir pompa darbesi zihinde yeni fikirler, var olan fikirlere yeni seçenekler oluşturarak bana her anımı bir kez daha kaybettiğim hissini vermekten geri kalmıyor. Bence bu da bir şerefsizlik türü. Hem de ala cinsinden...Sonra tatminsizlik devreye girdiği zaman yapmış olduğunuz işte veriminiz düşüyor. Tabi işverenin de tatmini düşüyor. Böyle böyle ilk zamanlardaki iş hayatımda (yani aslında iş anılarım desem daha doğru) pek bir yere tutunamadım. ÇAĞRI MERKEZİ denen illet, lanet ama eve ekmek götürten bir meslek çeşidi o iç bunaltan, kelime çoğaltan, yalan dolan CV'ye düşünce bittiniz. Bitirilmeye mahkum edildiniz demektir. Diş ağrısına olan sabrı burada gösterememeniz beklenilebilir. Makuldur. 

Neyse kafalar dağılmasın...

Denedim denedim olmadı. Olmuyor. Basiretim bağlı anam :D Bende dökeyim içimi bloğuma. Bakalım kaç kişi var benden.